|
BİYOGRAFİSİ
25.08.1972
yılında İstanbul'da doğdum.
Erenköy Kız Lisesi'nde ortaokulu, Kadıköy Ticaret Lisesi'nde liseyi
bitirdim. Üniversite sınavlarını kazanmış olmama rağmen çalışma
hayatım ağır bastı. (Hayatımda bir tek "keşke" dediğim şey
konservatuar eğitimi almamış olmamdır.) Evimde olmak hayattaki en
büyük zevkimdir. Sinemaya gitmeyi severim, ama kışın.
Yaz günü mis gibi havalarda kapalı yerlerde olmayı sevmiyorum
açıkçası. Cilt, el, ayak, saç v.s. gibi bakımlarla kremlerle
uğraşmak, onları denemek, maskeler yapmak bana çok keyif verir. Eee,
bir de internet hastalığı var tabii, chatler, yenilikler.
Bilgisayarım odamda duruyor. Genelde akşamları en az 1-2 saat
oyalanıyor hatta dinleniyorum.
Hmm, yemeklere gelinceee... Bayılırım güzel yemeğe. İşim ve yapım
gereği aslında devamlı rejimde olmam lazım, ama bu pek de bana göre
değil maalesef!! Dikkat ederim elbette yediklerime, ama 100gr.mış, 1
kibrit kutusuymuş ...aman aman. Ev yemeklerini tercih ederim. Sebze
yemeklerini, köfte-patates kızartmasını ve sıcacık bir domates
çorbasını en şık yemeğe tercih ederim. Tam bir meyve delisiyim.
Meyvesiz bir gün geçiremem; başım ağrır hatta.
Hayatta en değer verdiğim insan ANNEMDİR. CANDIR ANNEM, KANDIR,
SUDUR. Sonra mesleğim ve benimle beraber çalışan, başarımın gizli
destekçileri ekibim (DANIŞMANIM, ASİSTANIM, MENEJERİM, EVİMDE
ÇALIŞANLAR, MAKYÖZÜM, SES HOCAM, YÖNETMENİM, KUAFÖRÜM v.s.) çok
kıymetlidirler benim için. Onları kendimden bir parça gibi görürüm.
Hayatta 3 "S" çok önemlidir. Gülben'ce; SEVGİ, SAYGI, SAĞLIK...
Sevmek, ama her şeyi!! Deli deli severim ben, sevdikçe
güzelleştiğime, sevginin bana tüm pozitif enerjiyi taşıdığına
inanırım. Sevilmeye layık olmayan kişi ya da şeylerde bile bir
güzellik bulmaya çalışır gene severim.
Kendimde sevdiğim özelliklere gelinceee... Hiç kinci değilim ben;
küser, sonra da neye küstüğümü unutur, anneme ya da asistanıma
sorarım ben buna niye küsmüştüm diye
Çalışkanlığımı ve mücadele etmeyi çok severim, evelallah yeter ki
canım istesin...
Hakederek kazanmayı severim bir de, yorulmalı, terlemeliyim kazanmak
için. O zaman tatlı gelir alkışlar Kendimde en sevmediğim
özellik detaycılığım olsa gerek. İnanılmaz! En küçük ayrıntı gece
gece yatağımdan kaldırır beni. Bir sevmediğim özelliğim de (bunu
işini bilen insanlara duyduğum saygıdan ötürü yazıyorum) her şeye,
ama her şeye çok karışıyor olmam. Özellikle işimin kamera arkasına.
Programımın dekoru, konuğun çay mı kahve mi içeceğinden tutun da
kliplerin montajından dizilerin senaryolarına kadar her şeyi didik
didik eder, bunaltırım insanları. Ama olsun, gene de severler
benimle çalışmayı.
Aşka inanmam ben. SEVGİ'dir aslolan, kalıcı olan, yakan kavuran. Aşk
gelir geçer. Bana uymaz. İnsan...Yaradan'dan ötürü her insanı
sevmeye çalışırım. Güzellikleri de, hataları da veren O'dur.
Yargılamak bana kalmamış. Dedikodunun, kıskançlığın, öfkenin hakim
olduğu bir iş çevrem var. Bu değerlerden mümkün olduğunca uzak
kalmaya çalışırım. Kendime bakarım ben, yarışım da kendimle zaten.
Allah herkesin yolunu açık etsin.
Bir cümle ile GÜLBEN ERGEN; İŞTE O ZOR!! İÇİM SIĞMAZ Kİ CÜMLELERE...
SEVERİM BEN!! ANNEMİ SEVERİM, ALKIŞI SEVERİM, KAMERAYI SEVERİM, BENİ
OKUYAN SENİ SEVERİM!! SÜSLENMEYİ SEVERİM, DENİZİ SEVERİM, MANTIYI
SEVERİM, KEMANIN SESİNİ SEVERİM!! HATIRLANMAYI SEVERİM!! AMA EN
ÇOOKKKKK: SEVİLMEYİ SEVERİM BEN...... Ben gibi, olduğum gibi,
değiştirmeye kalkmadan.
Gülben Ergen'nin kendi dilinden yazılmıştır! |
